Aachboun: ‘Deze crimineel moet gestopt’

Het is dinsdag 23 september als fiscaal adviseur Karim Aachboun zich moet melden bij de strafrechter in Amsterdam. De man die zich op sociale media voordoet als een ware en eerzame strijder, die machtige personen met gevaar voor eigen leven juridisch te lijf gaat. Maar Aachboun is er niet. De grote, dapper strijder die op X iedereen en alles de maat neemt, durft niet te komen. Zijn strafzaak gaat toch gewoon door en eens te meer blijkt hoe deze man te werk gaat. En het is geen fraai beeld.

De rechtbank in Amsterdam is niet gek. De strafzaak tegen Aachboun stond al eens eerder op de rol. Terwijl alles en iedereen aanwezig was, was Aachboun dat toen niet. De avond voor de vorige zitting diende hij eerst een wrakingsverzoek in. Toen de rechtbank aangaf dat de wrakingskamer de volgende dag meteen klaar zou staan, wist hij niet hoe snel hij zich ziek moest melden.

Als een puber die zijn huiswerk niet had gemaakt.

De rechtbank kon niet anders dan voor 23 september een bevel medebrenging uit te vaardigen. Aachboun zou de volgende keer met een politiebusje opgehaald worden.

Gevlogen

Helaas stonden de agenten dinsdag voor een dichte deur. De vogel was gevlogen. Via zijn advocaat liet hij weten bang te zijn, want hij was ooit op de gang van de rechtbank bedreigd. Een excuus waar de rechter meteen gehakt van maakte: er lag immers al een bevel medebrenging en dat betekende dat Aachboun keurig door de politie begeleid zou worden.

Bovendien was er genoeg parketpolitie aanwezig om hem te beschermen als hij vreesde voor zijn eigen veiligheid.

De afwezigheid van Aachboun was voor insiders bepaald geen verrassing. In vele zaken, zelfs als hij zelf een wrakingsverzoek deed, kwam de fiscaal adviseur nooit opdagen. De grote mond op sociale media blijkt in de echte wereld een heel klein mondje te zijn. De rechtspraak weet dit ook en dus besloot de Meervoudige Kamer om de zaak dinsdag in afwezigheid van de ‘dappere strijder’ af te handelen.

Let hierbij overigens ook even op het gegeven dat Aachboun in het recente verleden 90.000 euro wist af te troggelen van donateurs, geld mede bestemd voor – checkt notes – het inhuren van beveiligers…

Manipulatie

De behandeling van de strafzaak liet opnieuw een beeld zien van een manipulerende en gewetenloze man die zich niets gelegen laat liggen aan basale zaken als fatsoen en integriteit. Zo bracht hij ooit met zijn Stichting MusicMetoo (inmiddels opgeheven) een persbericht naar buiten over de bekende slachtofferadvocaat Sébas Diekstra. Een bericht waarin hij onomwonden stelt dat de slachtofferadvocaat twintig jaar geleden een vrouw heeft misbruikt.

Het verzoek om wederhoor aan Diekstra kwam drie minuten voor het persbericht de deur uit ging. Opnieuw een buitengewoon onfatsoenlijke actie, niemand kan immers via de mail binnen drie minuten reageren.

Stinkt

Dat zaakje stinkt ook nog eens aan alle kanten, want tijdens het onderzoek naar Aachboun werd ook duidelijk dat de vrouw die beweerde door Diekstra te zijn misbruikt al veel langer bekend was met Aachboun. Sterker: uit telefoongegevens van de fiscaal adviseur bleek hij deze dame al enige jaren te stalken.

Er ligt dan ook een duidelijk vermoeden dat de vrouw in kwestie onder druk is gezet om een valse melding te doen in opdracht van Aachboun, mogelijk gedreven door de intentie van Aachboun om een collega met betrekking tot het bijstaan van slachtoffers te beschadigen.

Drijfzand

Dit vermoeden krijgt meer body door het onderzoek van de politie. De melding dat Diekstra als officier een medewerkster van Defensie misbruikt zou hebben berust namelijk op drijfzand. Zo was Diekstra ten tijde van het vermeende misbruik nog helemaal geen officier en zou het misbruik plaats hebben gevonden tijdens een besloten meeting voor veteranen.

Diekstra is geen veteraan en zou dan ook nooit toestemming hebben gekregen om een dergelijke meeting bij te wonen. Dat zijn de regels binnen Defensie. De vrouw zelf verklaarde ook te twijfelen over wie haar 20 jaar geleden bij de borsten had gepakt.

Ze zei letterlijk: met een baret op lijken alle militairen op elkaar.

Meldpunt

Maar het wordt nog erger, want de vrouw was naar eigen zeggen helemaal niet op de hoogte dat Aachboun Diekstra voor de bus zou gooien met een persbericht. Aachboun had tegen haar gezegd dat het ANP (een persbureau) een ‘meldpunt’ was voor vrouwen die seksueel misbruikt waren. Opnieuw een best wel discutabele truc, waarbij de vrouw in kwestie ronduit onder valse voorwendselen werd geïnformeerd.

Desgevraagd gaven medewerkers van de stichting van Aachboun ook nog eens aan dat ze eigenlijk helemaal geen werkzaamheden deden voor de stichting. Ze waren slechts grotendeels op papier aanwezig, Aachboun beheerde alles.

Afdreiging

En dan de poging tot afdreiging van de familie De Mol. Volgens het Openbaar Ministerie een klassieke vorm van chantage. Ik moet zeggen dat ik dit juridisch niet zo heel sterk vind. Aachboun stond ooit Shima Kaes bij, de ex-verloofde van Johnny de Mol. Kaes claimt mishandeld te zijn (het OM ziet hier overigens geen zaak in) en Aachboun wierp zich op als juridisch adviseur.

Ook hier zien we weer de kwalijke en misselijke rol van de adviseur. Omdat Kaes met haar winkeltje op Ibiza nauwelijks uit de kosten komt, bedacht Aachboun een list. Hij leende zelf 100.000 euro uit een van zijn BV’s uit aan een ondernemer. Die zou 5% rente krijgen per jaar en het geld direct doorgeven aan Kaes, zodat Aachboun betaald kon worden en Kaes het geld op termijn aan de ondernemer terug moest betalen.

U raadt het al: Aachboun hield zich niet aan de afspraak en eiste na vijf jaar doodleuk 125.000 euro terug van de ondernemer. In plaats van rente te beuren, moest de ondernemer de beloofde rente zelfs terugbetalen.

Brief

Als adviseur van Kaes schreef Aachboun een brief aan Johnny de Mol, die hij ook maar liet bezorgen aan de ouders van Johnny. In de brief was de boodschap dat het toch wel zonde zou zijn als het goede leven van Johnny werd bezoedeld door een boek van Mark Koster over De Mol, waarvoor Kaes overweegt om met de auteur te gaan praten.

Hoewel er niet werd gesproken over een bedrag, was de intentie wel duidelijk: als De Mol niet zou betalen, dan zou Kaes de vuile was naar buiten gooien.

Of dit juridisch een poging tot afdreiging oplevert, waag ik wel te betwijfelen. Feit is wel dat Aachboun zijn juridische boekje ver te buiten ging. Een professioneel verzoek tot een schikking wordt namelijk helemaal anders opgesteld. In een dergelijk geval zal een echte jurist namelijk in redelijkheid uitleggen dat er schade is geleden en zal er een onderbouwd verzoek worden gedaan om een zeker bedrag over te maken om de hele kwestie te schikken.

In die hele procedure gaat het natuurlijk niet aan om te dreigen met het zwartmaken van een partij.

Crimineel

Feit is ook dat Johnny de Mol bij monde van zijn raadsman Peter Plasman fel van leer trok in de rechtszaal. De Mol gaf aan veel last te hebben gehad van het ‘uiterst smerige spel’ van Aachboun. ‘Die man is een crimineel die gestopt moet worden. Het is Aachboun die over mijn rug en die van mijn ouders op krankzinnige wijze media-aandacht heeft geprobeerd te genereren’, aldus De Mol.

En daar komen we aan de kern van de zaak. In tegenstelling tot het beeld wat Aachboun op zijn sociale media graag uit wil stralen (al dan niet met honderden gekochte bots) is het inderdaad zaak om de fiscaal adviseur te stoppen.

Boter en suiker

Niet omdat hij talloze rechtszaken aanspant, maar omdat het deze man helemaal niet te doen is om het halen van zijn recht. Hij spant slechts tientallen kansloze rechtszaken aan (die hij allemaal met boter en suiker verliest) ter meerdere eer en glorie van zichzelf, misbruikt goedgelovige mensen om ruimhartig aan hem te doneren (onder meer voor beveiliging, de ironie) en belangrijker nog: hij draait goedwillende ondernemers een enorme poot uit om er zelf beter van te worden.

Want dat mogen we vooral niet vergeten.

Aachboun is een oplichter. In een pauze tijdens de strafzaak sprak ik met een van die ondernemers. Die vertelde (opnieuw) dat Aachboun ooit een voorschot vroeg van 400.000 euro in een zaak waar het om miljoenen euro’s zou draaien. De afspraak was dat een groot deel van dat geld terug zou gaan als Aachboun succesvol zou zijn. Een deel mocht de juridisch adviseur houden als inkomsten.

Wegsluizen

U raadt het vast al: Aachboun deed weinig tot niets in die zaak en er kwam geen cent van het voorschot terug. Helemaal niets. Toen de gefrustreerde ondernemer gerechtsdeurwaarders inschakelde, kwamen die terug met de mededeling dat er niets te halen viel bij de fiscaal adviseur. Al zijn vermogen is weggesluisd, zijn huis is (mede) op naam gezet van zijn zakenpartner en zelfs zijn auto is van een verhuurbedrijf.

Maar erger nog: toen de ondernemer in een voicemail aan Aachboun vertelde dat hij naar het kantoor van de adviseur zou komen ‘om te praten over de zaak’, knipte de adviseur de laatste zin van die voicemail en zette hij dat bericht valselijk op sociale media neer als een aan hem gerichte bedreiging. De civiele rechter legde hem daarop een dwangsom op van 1500 euro per uur als hij dit weer zou doen…

Bedrog

Wat er verder ook gaat gebeuren met de strafzaak (het OM eiste een werkstraf, een voorwaardelijke celstraf en een contact- en spreekverbod), vaststaat dat Karim Aachboun een buitengewoon nare en misselijke man is, die van oplichten zijn tweede natuur heeft gemaakt, ondernemers achterlaat met een enorme schadepost en niet schroomt om met leugens en bedrog mensen te beschadigen.

Het staat uiteraard eenieder vrij om aan zo’n man te doneren, maar wat mij betreft faciliteer je dan wel buitengewoon ongewenst, onfatsoenlijk en zelfs strafbaar gedrag.

Het is maar waar je aan mee wenst te werken.

Charlatan Karim Aachboun

Hij presenteert zich als een succesvolle jurist die de wereld op zijn grondvesten zal doen laten schudden: Karim Aachboun. In Brussel voerde hij een kansloze missie om Mark Rutte bij de NAVO weg te houden. Zijn kinderachtige borstklopperij valt op, maar in de rechtszaal slaat hij doorgaans geen deuk in een pakje warme boter. Inmiddels lopen er strafrechtelijke onderzoeken tegen hem wegens valsheid in geschrifte, smaad en poging afdreiging.

De eerste keer dat Aachboun bij een groter publiek wrevel wekt met zijn ineffectieve en amateuristische methodes, is zichtbaar als hij een slachtoffer van de tramaanslag in Utrecht bijstaat.

De adviseur, die zich geen advocaat mag noemen, vraagt tot verbazing van de aanwezige pers 100.000 euro voor het slachtoffer en maar liefst 50.000 euro voor zichzelf. De rechtbank wijst die eigen claim volledig af.

Wraking

Tot woede en verdriet van nabestaanden wraakt hij bovendien de rechtbank omdat ze op zijn verzoek de strafzaak niet uit willen stellen, een kansloze wraking die ergernis wekt.

De emotioneel beladen rechtszaak ligt stil omdat de wrakingskamer bijeen moet komen. Die oordeelt echter dat Aachboun zijn verzoek onvoldoende gemotiveerd heeft. Het is tekenend voor de lompe en narcistische manier van werken van de adviseur.

Kritiek

Wie wil weten wie Aachboun werkelijk is, kan terecht op zijn X-account. Daar prijkt trots als vastgemaakte tweet een citaat uit een krantenartikel, waarin hij zijdelings wordt neergezet als een rijzende ster.

Wat hij er echter niet bij vertelt is dat het een artikel uit 2017 is, wat ook nog eens gaat over het jaar 2016. Ruim acht jaren geleden.

Er is in de tussentijd nogal wat voorgevallen en bepaald niet in zijn voordeel. Lees en huiver.

Zuidas

Aachboun (die geen rechten, maar fiscale economie studeerde en een master fiscaal recht deed) is juridisch adviseur bij zijn eigen bedrijfje Taxeco Adviseurs, een fiscaal advieskantoortje met maar twee medewerkers.

Als we naar zijn website gaan, knallen de superlatieven echter in het rond.

Meteen valt een grote foto op van de machtige Zuidas in Amsterdam. Het symbool van succes en geld. We zien een foto van een enorm kantoor, met vergaderzalen als balzalen en vergadertafels voor minstens dertig maatpakken.

Hier huist duidelijk een internationaal opererend en machtig kantoor.

Of toch niet?

Opvallend genoeg duikt namelijk exact dezelfde foto van het kantoorinterieur ook op bij een geheel ander bedrijf. In een geheel andere sector.

In Dronten.

Huurachterstand

Als we gaan zoeken naar het vermelde contactadres op de website komen we niet uit op de Zuidas, maar in een uitloper naast de A10. Moet hier het gigantische succespaleis staan? Nou nee. We zien een kantoorgebouw, waar ondernemers voor 249 euro per maand een virtueel kantoor kunnen huren. Op de foto’s kleine vergaderhokken, waar een Van der Valk-restaurant zich nog voor zou schamen.

Via de Kamer van Koophandel komen we terecht bij de hoofdvestiging van de BV, gelegen in Utrecht. Ook hier stuiten we op een soortgelijk pand. Een bedrijfsverzamelgebouw met flexplekken.

Ontruiming

Een speurtocht in vonnissen brengt duidelijkheid. In oude correspondentie van het bedrijfje duikt namelijk het adres op van een kantoorgebouw waar voorheen ING zat (‘De Schoen’).

Aan de uiterste rand van de Zuidas.

Nadat de bank vertrok, konden bedrijfjes er een ruimte huren.

Maar zit Aachboun er nog wel? Hij en zijn zakenpartner blijken een huurachterstand van ruim een ton te hebben. In een aangespannen rechtszaak klagen ze over overlast van muizen, gehorigheid en slechte service van de receptie, ze wraken de rechter én de wrakingskamer, maar de rechter is onverbiddelijk: ze moeten het pand ontruimen.

In de pers probeert Aachboun zich nog te verdedigen door te stellen dat de huurder die moet ontruimen slechts een ‘client’ van hem is. Daarmee maakt hij het wel heel bont, want hij is tot eind 2021 letterlijk zelf eigenaar en het bedrijf dat moet ontruimen heet eerst…Taxeco.

De Rocky van de Zuidas zit dus gewoon op een flexplek naast de A10.

Fragiel

Het lijkt er sterk op dat Aachboun zijn fragiele ego met regelmaat een boost wenst te geven door de werkelijkheid anders voor te spiegelen. Zo biedt hij zijn volgers in de aanloop naar zijn kansloze proces tegen Mark Rutte 20 cent voor iedere like en retweet van zijn X-berichten.

Daarbij claimt hij dat de likes en retweets een rol gaan spelen in het proces.

Aperte flauwekul natuurlijk.

Wat verder opvalt is dat zijn tweets kunnen rekenen op de warme belangstelling van tientallen bots, die allemaal in vergelijkbare taal positief reageren op wat hij schrijft.

Zijn pompeuze optreden en zuigende tweets zeggen iets over de man zelf, maar nog niets over zijn capaciteiten. Is hij een goede adviseur? Een Rocky Balboa in de rechtszaal?

Nou, nee. Hij valt vooral op door kansloos verloren rechtszaken.

Kansloos

In maart 2020 neemt Taxeco een klant aan (een spelersmakelaar) in een civiele procedure over een geschil met een aannemer. Voor zijn eigen adviezen rekent hij 500 euro per uur, voor een advocaat (die hij noodgedwongen in moet huren) 750 euro per uur.

Om de klant ‘tegemoet te komen’ wil hij echter wel een vaste prijsafspraak maken. Eerst is dat 7500 euro, later komt daar nog eens 9500 euro bij.

Als de spelersmakelaar begint te klagen over de dienstverlening, wordt het menens. Volgens Aachboun heeft de klant niet genoeg informatie aangedragen en zit hij nu met een kostenpost van 85.000 euro. Hij laat schaamteloos beslag leggen op twee auto’s en tegoeden bij Ajax en PSV.

Een beslag dat door de rechtbank al snel wordt opgeheven wegens ondeugdelijke onderbouwing.

Dodelijk

Dat houdt Aachboun niet tegen, hij vordert alsnog een bedrag van ruim 100.000 euro. Ook dat wijst de rechtbank af, waarna Aachboun in hoger beroep gaat. Ook daar vangt hij bot. Het Gerechtshof tikt de juridisch adviseur op de vingers met onder meer de vrij dodelijke teksten:

‘Taxeco heeft [geïntimeerde] gedagvaard voor een vordering waarvan zij op voorhand moest begrijpen dat die bij betwisting kansloos was….’Dit alles wijst erop dat bedoeld akkoord achteraf is verzonnen voor een niet bestaande en bij betwisting dus kansloze vordering’

AZ

Ondanks zijn grote woorden, trekt Aachboun een spoor van valse beloftes. In de coronaperiode spant hij samen met sportscholen een kort geding aan om alle ruimte te kunnen geven aan sporters. Hij verliest. Ook staat hij de voetbalclub AZ bij die via de rechter een ticket voor de Champions League wil afdwingen.

Het gaat niet gebeuren.

In 2019 wil Aachboun rapper Boef, Frenna, managementbureau Spec, platenlabel TopNotch en het Amerikaanse bedrijf Warner Music Group voor de rechter dagen wegens ‘vrouwonvriendelijk gedrag en discriminatie van vrouwen’.

Er komt niets van terecht.

Diekstra

Aachboun is kennelijk verslaafd aan aandacht en dat ontploft doorgaans in zijn eigen gezicht. Enige tijd terug kwam hij naar buiten met een beschuldiging aan het adres van de bekende slachtofferadvocaat Sébas Diekstra. Die zou een vrouw in een ver verleden seksueel hebben betast. Aachboun werpt zich op als haar belangenbehartiger en pompt er meteen een persbericht uit.

Diekstra reageert furieus en doet aangifte van laster cq smaad.

De zaak krijgt een opvallende wending als de vrouw haar verklaring intrekt en het Openbaar Ministerie vervolging inzet tegen Aachboun zelf wegens smaad en valsheid in geschrifte.

Hij heeft inmiddels de voordagvaarding gekregen en zal zich moeten melden bij de strafrechter.

Aanval

Geheel in zijn stijl koos ‘Rocky’ er ook in deze casus voor om de aanval in te zetten. Toen Diekstra aan het Algemeen Dagblad vertelde dat de aangifte van de vrouw volgens hem verzonnen is, sleepte Aachboun de bekende slachtofferadvocaat én het AD voor de rechter. Hij eiste rectificaties, maar dat wees de rechtbank in Den Haag resoluut af.

De rechtsgang ontplofte opnieuw in zijn gezicht, want Diekstra legde een tegeneis op tafel, die de rechtbank wél toewees. Aachboun moest voortaan zijn mond houden over de valse aantijging, op straffe van dwangsommen van 20.000 euro per overtreding.

Ware aard

Dan zien we opnieuw zijn ware aard. De ‘jurist’ weet dat het vonnis pas na twee dagen ingaat en in die tussentijd pompt hij op sociale media treiterend belastende verhalen over Diekstra in het rond, vooral op Instagram.

Zo plaatst hij meerdere malen een foto van de advocaat, tagt hij diens vrouw en de hoofdredacteur van het AD en liegt hij er onbeschaamd op los.

Hij probeert zelfs influencers over te halen om tegen betaling van 5000 euro voor hem een post te delen. Niet zo handig, want Aachboun vergeet even dat hij dan al schadeplichtig is.

Abject

De uitlatingen van Aachboun kun je gerust abject noemen. Zo stelt hij onomwonden dat wat hij heeft gezegd over het misbruik door Diekstra wel degelijk klopt, want het OM seponeerde het verwijt laster en gaat voor smaad.

Hoewel dit feitelijk niet klopt (er is geen sprake van een sepot) is ook die gedachtegang een ‘jurist’ onwaardig. Een vervolging wegens smaad wil namelijk niet zeggen dat het gestelde waar is. Het verschil met laster is dat het OM op een zitting niet hoeft te bewijzen dat het gestelde onwaar is.

En dat is echt wat anders.

Op zijn Instagram beweerde Aachboun ook dat Diekstra hem ‘bedreigde’ met een boete van 100.000 euro. De werkelijkheid is echter dat een rechter hem heeft verboden te praten over de aantijging van seksueel misbruik, op straffe van een dwangsom van maximaal 100.000 euro

Rutte

Deze wonderlijke gedachtegang zagen we al eerder. In zijn procedure tegen Mark Rutte verloor Aachboun opnieuw, maar het kale feit dat zijn zaak diende, was voor hem aanleiding om van een succes te spreken. De rechter had de zaak immers ontvankelijk verklaard.

Voor een absolute leek kan dit wellicht logisch klinken, een eerstejaars student Rechten kan echter al vertellen dat dit louter zegt dat de rechter zich bevoegd acht om te oordelen.

Het zegt helemaal niets over de inhoud van het geschil.

Grapperhaus

De modus operandi van Aachboun is duidelijk. Als hij meent dat iemand hem in de weg zit, gaat hij als een kip zonder kop procederen. Als zijn loopbaan bij KPMG Meijburg in een relatief vroeg stadium stukloopt na een conflict met een bestuurslid (die hem een slechte beoordeling wil geven), beschuldigt hij Ferd Grapperhaus, toenmalig advocaat van KPMG, van misleiding van de rechter in het hoogoplopende arbeidsconflict.

En ook hier slaat hij geen deuk in een pakje boter. Zowel de Raad als het Hof van Discipline verklaren zijn klachten ongegrond.

Aachboun vertelt zelf overal dat hij een bliksemloopbaan had bij KPMG, maar uit de stukken blijkt dat hij gewoon een Tax Manager A was, met een voor Zuidas-begrippen nou niet bepaald indrukwekkend brutosalaris van 5473 euro.

John de Mol

En dan hebben we nog de zaak rond Johnny de Mol. Ook hier zag Aachboun weer eens kans om in de pers te komen. De fiscalist stond als juridisch adviseur Shima Kaes bij, de ex van Johnny. Volgens Kaes werd ze meerdere malen door Johnny mishandeld. Er zou zelfs sprake zijn van een poging doodslag.

Trots roeptoeterde Aachboun dat hij De Mol wel even aan zou pakken. Hij noemde hem zelfs ‘een kleine speler’.

En jawel. Ook deze zaak blies op in zijn gezicht, het Openbaar Ministerie seponeerde de zaak tegen De Mol en besloot Aachboun en zijn zakenpartner te vervolgen wegens een poging afdreiging van de familie De Mol.

Koster

De beide heren schreven namelijk een brief aan Johnny, waarin werd gesteld dat journalist Mark Koster (die eerder tamelijk lovend meerdere verhalen over Aachboun schreef voor Quote) met een boek bezig was over de familie De Mol en allemaal ‘gevoelige vragen’ had gesteld aan Shima Kaes.

Volgens Aachboun was het tijd voor een schikking, ‘alvorens het boek te koop zal zijn’. In de brief staat te lezen dat ‘onze client’ geen stoorzender wil zijn in het nieuwe geluk van Johnny, maar dat hij wellicht de bereidheid voelt om ‘vanuit een dwingende verplichting tot moraal en fatsoen de kwestie in der minne te regelen’.

Familie

De brief werd meteen ook maar even via een deurwaarder bezorgd aan vader John de Mol en moeder Willeke Alberti. Want hij was immers ooit verloofd met Shima en dus was het een familiekwestie…

Ook hier koos onze Rocky meteen de aanval en sleepte hij het Openbaar Ministerie voor de rechter omdat het OM een persbericht over de vervolging had uitgebracht en de landelijke pers te woord had gestaan. Het zal u wederom niet verbazen: zijn vorderingen werden door de rechter afgewezen. Het OM mag een vervolgingsbeslissing openbaar maken.

In een reactie op de hele affaire noemde wijlen misdaadverslaggever Peter R. de Vries Aachboun een ‘intrigant’ en een ‘lachwekkend figuur’ die ‘in vakkringen totaal niet serieus wordt genomen’.

NRC

Aachboun heeft er een handje van om als een driftig klein kind te reageren op kritiek en met name de pers moet het dan ontgelden. Zo sleepte Rocky al eens samen met zijn zakenpartner NRC voor de rechter nadat de deftige krant in een lang profiel de vloer met hem aan had geveegd.

De krant liet onder meer optekenen dat Aachboun ‘zelden succes heeft in de rechtszaal’. Dat pikte Rocky niet, hij begon een kort geding, maar kreeg opnieuw onder uit de zak. Volgens de rechter vonden de beweringen van de krant steun in de feiten.

Sterker nog:

Eisers hebben die voorbeelden niet weersproken, maar geven op hun beurt voorbeelden van zaken waarin zij wèl succes hadden. Die overtuigen niet’

Rocky?

Voor wie een beetje op de hoogte is, is het inmiddels wel duidelijk. Karim Aachboun is bepaald niet de Rocky van de Zuidas.

Of je zou de vergelijking moeten betrekken op het gegeven dat hij net als de antiheld Rocky ook met grote regelmaat harde klappen krijgt.

Maar dan in de juridische arena.

Aangifte

Een dag voor het publiceren van dit verhaal, liet Aachboun een deurwaarder een stapeltje papieren bij mij thuisbezorgen. De inhoud zal u gezien de hierboven geschetste modus operandi niet verbazen.

Aachboun schreef mij en het Openbaar Ministerie dat hij ‘voornemens’ was om aangifte te doen tegen mij wegens ‘lasterlijke en smadelijke uitlatingen’ op sociale media. Opvallend genoeg richt hij de brief aan de officier van justitie die belast is met zijn vervolging.

Aachboun is niet zo blij met mijn tweets over zijn contactadres en dat ik schreef dat ik ‘een aantal vonnissen heb gevonden waarin hij met boter en suiker verloor’.

Kindermisbruik

Om zijn zaak tegen mij ‘kracht bij te zetten’ stuurde Rocky de officier ook nog een screenshot toe met mijn uitspraak over kindermisbruik. Als ik niet snel zou reageren, dan zou hij zijn schrijven aan mij inbrengen bij zijn hoger beroep tegen Mark Rutte.

Wie hier de logica snapt, mag het zeggen.

Ik heb het wel vaker gezegd en blijf het zeggen. Dreigen werkt niet bij mij. Ik schrijf wat ik wil schrijven. Al ben je een berucht lid van een motorbende of een Tel-Sell-jurist.

En het is mijn met feiten onderbouwde mening dat Aachboun niets meer is dan een rancuneuze poseur, die doorgaans geen deuk in een juridisch pakje warme boter slaat.

Waarschuwing

Ik hoop dat dit verhaal kan dienen als een waarschuwing voor mensen die met deze poseur in zee willen gaan.  Voor zijn nieuwste project wil Aachboun namelijk graag ouders van de Toeslagenaffaire bijstaan.

Natuurlijk is iedereen vrij in zijn keuze voor een adviseur.

Maar ik zou er nog een nachtje over slapen als ik jullie was.

Naschrift:

Dit verhaal is voor publicatie in concept voorgelegd aan Karim Aachboun. Hij heeft niet gereageerd. Op zijn Instagram schreef hij wel dat Mark Rutte de freelancejournalist Chris Klomp (‘kennelijk een verlengstuk van de AIVD’) op hem heeft afgestuurd. Aachboun wil nu van Rutte weten of hij mijn standpunten rond kindermisbruik deelt. Waarvan akte.